Tek femrat, periudha pas të 40-ave shpesh shoqërohet me një rritje relative të dëshirës seksuale. Ndërsa estrogjeni fillon të bjerë gradualisht në prag të menopauzës, një raport më i lartë relativ i androgjeneve (si testosteroni) mund të ndikojë në shtimin e libidos. Për më tepër, shumë gra në këtë moshë përjetojnë një stabilitet më të madh emocional, vetëbesim të rritur dhe më pak ankth lidhur me shtatzëninë, çka kontribuon në një përjetim më të lirë dhe më të plotë të seksualitetit.
Nga ana tjetër, tek meshkujt, rënia graduale e testosteronit – e njohur si andropauza – fillon zakonisht pas moshës 30–40 vjeç dhe vazhdon në mënyrë progresive. Ky reduktim hormonal shoqërohet me ulje të dëshirës seksuale, energjisë dhe ndonjëherë edhe me çrregullime të funksionit erektil. Faktorë të tjerë si stresi kronik, sëmundjet kardiovaskulare, obeziteti dhe mënyra e jetesës luajnë gjithashtu një rol të rëndësishëm në këtë proces.
Përtej biologjisë, dimensioni psikologjik dhe social është po aq i rëndësishëm. Gratë shpesh arrijnë një kulm të vetëdijes për trupin dhe nevojat e tyre emocionale në këtë fazë të jetës, ndërsa meshkujt mund të përballen me presione profesionale, lodhje dhe ndryshime në vetë-perceptim. Kjo krijon një divergjencë natyrale në dinamikën e dëshirës seksuale midis gjinive.
Në përfundim, libidoja nuk është një konstante, por një reflektim kompleks i shëndetit hormonal, mirëqenies psikologjike dhe kontekstit jetësor. Kuptimi i këtyre ndryshimeve ndihmon jo vetëm në normalizimin e tyre, por edhe në përmirësimin e komunikimit dhe cilësisë së jetës në çift.
