Njerëzimi gjithmonë është munduar të kuptojë se çfarë na bashkon dhe çfarë na ndan. Tradicionalisht, thënia “gjaku nuk bëhet ujë” ka dominuar strukturën e shoqërisë, duke e vendosur lidhjen biologjike (të gjakut) në piedestalin e solidaritetit dhe afërsisë njerëzore. Megjithatë, shkenca moderne, përfshirë psikologjinë evolucioniotare, gjenetikën e sjelljes dhe sociologjinë, tregon një realitet më kompleks: në nivelin e vlerave, vendimeve dhe sjelljeve shoqërore, njerëzit shpesh lidhen më fort përmes ideologjisë dhe mendimeve sesa përmes ADN-së.
Për dekada, është besuar se bindjet politike dhe sociale janë tërësisht produkt i mjedisit dhe familjes. Megjithatë, studimet mbi binjakët (veçanërisht krahasimi midis binjakëve monozigotë që ndajnë 100% të ADN-së dhe dizigotë që ndajnë rreth 50%) kanë sjellë rezultate mahnitëse.
- Studimet e Universitetit të Nebraska-Lincoln dhe rishikimet ndërkombëtare: Hulumtimet e publikuara në revista shkencore si _Political Psychology_ tregojnë se faktorët gjenetikë luajnë një rol substancial (shpesh llogaritur mes 30% deri në 60%) në formimin e orientimeve të përgjithshme ideologjike, qëndrimeve ndaj autoritetit, barazisë dhe çështjeve sociale.
- Kjo do të thotë se dy persona që nuk kanë asnjë lidhje gjaku mund të kenë predispozita biologjike dhe struktura neurologjike (siç është madhësia e amigdalës në tru e lidhur me perceptimin e rrezikut) shumë më të ngjashme sesa dy anëtarë të të njëjtës familje biologjike.
Në një studim të gjerë mbi rrjetet sociale dhe preferencat njerëzore, është vënë re se miqësitë e ngushta dhe sidomos partnerët e jetës zgjidhen me një përputhshmëri ideologjike më të lartë sesa ngjashmëria gjenetike mes largët familjare. Ne ndihemi të kuptuar dhe të sigurt pranë atyre që ndajnë të njëjtin sistem mendimi, gjë që shpesh çon në fenomenin e _polarizimit social_, ku individët largohen nga pjesëtarët e familjes së tyre biologjike për shkak të përplasjeve të thella të mendimeve.
