Në një kohë kur mjekësia kufizohej te administrimi i medikamenteve, Prof. Kalo solli një vizion novator në diabetologji. Ai kuptoi i pari se, pa një pacient të mirëinformuar, çdo trajtim farmacologjik mbetet i mangët. Krijimi i kabinetit të parë të edukimit terapeutik në Shqipëri ishte një gur themeli.

Në këshillat e tij të shpeshta për kolegët mjekë, ai ishte i prerë për rolin e tyre si edukatorë:

_"Mjekimi i diabetit bazohet mbi katër shtylla: dieta, aktiviteti fizik, edukimi terapeutik dhe mjekimi. Shumë mjekë fokusohen vetëm te njëra (mjekimi), ndërsa tri të tjerat as nuk i zënë në gojë. Ky është një gabim profesional që penalizon cilësinë e jetës së pacientit."_

Kontributi i tij shkencor, veçanërisht studimet e tij mbi Hemoglobinën e Glukozuar (HbA1c) në fillim të viteve '80, nuk ishte thjesht një punim kërkimor, por një instrument që standardizoi kontrollin glicemik në vend. Duke futur monitorimin laboratorik si udhërrëfyes të terapisë, ai orientoi mjekësinë shqiptare drejt mjekësisë së bazuar në prova (evidence-based medicine).

Puna e tij nuk u kufizua brenda kufijve të QSUT-së. Si drejtues i Programit Evropian të Diabetit në OBSH, Prof. Kalo dëshmoi se mjekësia shqiptare mund të gjenerojë politikëbërje ndërkombëtare. Ai e shihte mjekun si një figurë me përgjegjësi sociale të lartë, shpesh duke kritikuar zbehjen e etikës përballë komercializimit.

Në një nga reflektimet e tij mbi raportin mjek-pacient, ai theksonte:

_"Mjeku nuk duhet të jetë një mekanik që riparon pjesë të trupit, por një arkitekt që ndërton stilin e jetesës së pacientit. Pacienti duhet të jetë partneri ynë, jo subjekti ynë."_

Trashëgimia për mjekët e rinj

Trashëgimia që la pas Prof. Dr. Isuf Kalo është një thirrje për çdo mjek: të mos mbetet te kufijtë e ngushtë të diagnozës klinike, por të shohë përtej saj, te edukimi, te parandalimi dhe te respekti për integritetin e pacientit.

Sot, ndërsa mjekësia përballet me sfida të reja teknologjike, fjala e profesorit mbetet një busull morale dhe profesionale: mjekësia më e mirë është ajo që edukon, parandalon dhe, mbi të gjitha, dëgjon.