Penisi funksionon falë dy strukturave cilindrike të quajtura korpuse kavernoze — inde sfungjeri që mbushen me gjak gjatë ereksionit. Për t'u zgjeruar dhe forcuar siç duhet, këto inde duhet të mbeten elastike. Problemi fillon kur, me kalimin e viteve — ose si pasojë e disa gjendjeve mjekësore — brenda këtyre indeve fillojnë të depozitohen kristale kalciumi, duke krijuar zona të vogla "guri" (pllaka të kalcifikuara) aty ku më parë kishte vetëm ind elastik.

Rezultati është i thjeshtë për t'u kuptuar edhe pa terma mjekësorë: ind që dikur zgjerohej lirshëm, tani ka humbur pjesërisht aftësinë të "fryhet". Ereksioni bëhet më i dobët, më i shkurtër në kohëzgjatje, ndonjëherë i shoqëruar edhe me lakim apo dhimbje.

Kush është në rrezik më të lartë

Kalcifikimi i korpuseve kavernoze nuk shfaqet rastësisht. Ai lidhet më së shpeshti me:

  • Diabetin e paskontrolluar — niveli i lartë i sheqerit dëmton enët e gjakut dhe përshpejton depozitimin e kalciumit në inde;
  • Sëmundjen e Peyronie-t — një gjendje ku formohen pllaka fibroze në penis, të cilat me kohë mund të kalcifikohen;
  • Episode të kaluara priapizmi (ereksion i zgjatur patologjik, shpesh i patrajtuar në kohë);
  • Traumat — përfshirë ato që ndodhin gjatë marrëdhënieve seksuale dhe nuk raportohen kurrë te mjeku, nga siklet;
  • Moshën — si pjesë e degradimit natyror të indit elastik.

Pjesa shqetësuese është se shumica e këtyre burrave vonojnë të kërkojnë ndihmë mjekësore, ose sepse e trajtojnë çështjen si "normale të moshës", ose sepse turpi social pengon një bisedë të hapur me mjekun e familjes.

Si zbulohet

Diagnoza sot është relativisht e thjeshtë dhe jo-invazive: një ekografi (ultrazë) e penisit mund të tregojë qartë zonat e kalcifikuara brenda korpuseve kavernoze, madje edhe përpara se pacienti të vërejë ndonjë simptomë të dukshme. Fatkeqësisht, në praktikën tonë klinike, kjo lloj ekografie kërkohet rrallë — zakonisht vetëm pasi problemi i ereksionit është bërë tashmë i rëndë.

A mund të parandalohet apo trajtohet?

Përgjigja e shkurtër: pjesërisht. Kalcifikimi i vendosur nuk zhduket vetë, por përparimi i tij mund të ngadalësohet ndjeshëm nëse trajtohet shkaku themelor — kryesisht kontrolli i mirë i diabetit dhe trajtimi në kohë i sëmundjes së Peyronie-t apo i priapizmit. Në raste më të avancuara, opsionet përfshijnë terapi medikamentoze, pajisje me vakum, injeksione lokale, deri te ndërhyrja kirurgjikale (implante penile) kur dëmi është i madh.